Nederlandse berggeit Kenny Nijssen

vrijdag 2 maart 2018

Dat Nederlanders goed presteren bij cyclo's in Europa is al langer bekend. In het verleden wist Laurens ten Dam de Marmotte te winnen, waarna hij een succesvolle loopbaan als prof wist op te bouwen. De editie van 2016 werd gewonnen door de Nederlander Kenny Nijssen. Fiets wilde graag weten hoe deze topper de cyclo's beleeft.

"Geniet ervan! Kijk om je heen"

Wat vind je zo mooi aan het rijden van cyclo’s?

Het mooiste aan cyclo’s zijn de parcoursen in de bergen. Je rijdt in wedstrijdvorm over dezelfde wegen als de profs, dat is alleen mogelijk in cyclo’s. Elitekoersen zijn helaas nooit zo zwaar en er is bijna niets in het hooggebergte. Ik heb dit jaar maar één koers gehad met één echte berg in het parcours. Dat was een finish op Valberg. Ik reed de snelste slotklim, helaas bleven er net twee van de vijf vroege vluchters voor. Dus werd ik 3de. Voor de rest zijn het alleen koersen met heuvels. Dus om te koersen in het hooggebergte rijd ik cyclo’s.

Wanneer kwam het besef bij je dat je als wielrenner uit het platte Nederland wellicht ooit eens de Marmotte zou kunnen gaan winnen?

Vanaf mijn 15de merkte ik wel dat ik goed bergop kon rijden. In Nederlandse wedstrijden kon ik volgen, maar had nooit bijzondere resultaten. Op mijn 15de reed ik met de Noord-Hollandse selectie een etappekoers in de Ain. Daar was ik bergop ineens één van de beste renners in peloton. Maar ik dacht toen zeker nog niet dat ik de Marmotte zou gaan winnen. In de jaren erna merkte ik wel dat ik elk jaar verbeterde. In 2012 kwam wel het besef dat ik wellicht ooit de Marmotte kon winnen. Dat jaar had ik in de Marmotte technische pech. Maar een week later werd ik 3e in L’Etape du Tour, na nog een tijd solo vooruit te hebben gereden over onder andere de Tourmalet. Later dat jaar won ik ook nog de 5-daagse Tour de L’Ain.

Waar komt je liefde voor de Marmotte vandaan?

De Marmotte is lange tijd de enige cyclo geweest die ik kende. Pas in 2009 kwam ik erachter dat er zeker in Frankrijk elk weekend meerdere cyclo’s zijn. Maar mijn liefde voor de Marmotte is al op mijn 12de gekomen. Ik was toen met mijn vader en een vriend op vakantie in Le Bourg-d’Oisans. Mijn vader reed toen ook de Marmotte. Ik ben toen vlak voor de eerste renners passeerden met een stoeltje aan de voet van Alpe d’Huez gaan zitten. Het was het jaar dat Laurens ten Dam won. Sinds - dien wou ik ook meedoen aan de Marmotte.

Ook bijzonder is de aankomst bergop, dat vind ik het mooiste wat er is. Alpe d’Huez is ook nog ‘ns de eerste berg die ik ooit in mijn leven beklom. Daarnaast is het de grootste en bekendste cyclo in vele landen. Met ook de sterkste renners, daarom is het voor mij de mooiste cyclo die er is!;

Hoe belangrijk is begeleiding tijdens een cyclo?

Om de Marmotte te winnen heel belangrijk! Gelukkig is sinds 2014 mijn vader steeds bij de Marmotte om eten en drinken aan te geven. Bij Vaujany kreeg ik van hotel La Douce Montagne twee keer bidons. Zonder dat moet je overal vragen om drinken. Meestal krijg je vooraan dan wel water van neutrale motoren of auto’s. Maar sportdrank neemt toch beter op dan water. Qua eten is het vooral dat je anders met 1,5 kilo eten in je zakken moet starten. Dat scheelt zoveel energie omhoog. Tijdens de Marmotte moet je toch proberen waar mogelijk energie te sparen en dan op de Alpe er alles uithalen wat er nog in zit. In andere cyclo’s dan de Marmotte heb ik meestal ook geen begeleiding. Maar dan merk je toch wel dat je in de finale minder fris bent.

Wat is het meest krankzinnige dat je ooit bij een cyclo hebt meegemaakt?

Dat was in L’Etape du Tour 2012, het weer was niet al te best die dag. Op de Aubisque en Tourmalet had je door mist en regen maar 10 meter zicht. Maar er werd volle bak naar beneden gereden over de afgesloten wegen. Op de Aubisque stonden er in de afdaling ineens een paar koeien op de weg. We kwamen daar met een man of 20 met 80 kilometer per uur naar beneden. Toen ineens die koeien opdoken hadden we nooit meer tijd om te remmen, aangezien we ze pas op het laatste moment zagen. Wonder boven wonder is er niemand op een koe geknald!

Wat is de belangrijkste tip (naast hard trainen) die je renners wilt meegeven als ze een cyclo gaan rijden?

Geniet ervan! Als je afziet tijdens een beklimming, kijk dan eens om je heen. Dan besef je hoe prachtig het is om in de bergen te fietsen, zeker als je het vlakke Nederland gewend bent.

GRAN FONDO SPECIAL 2018 | fiets.nl 21

Tekst: Gerrit Vermeulen, cyclosportive.nl | foto: Shutterstock

Marmotte winnaar Kenny Nijssen

H.S.V. de Kampioen wielrennen